Even voorstellen

Ulla Wolters-Pronk

Van oorsprong orthopedagoog en onderwijskundige. Afgestudeerd aan de Rijksuniversiteit van Leiden. Voor stage deed ik diverse testen bij het Ambulatorium; intelligentietesten als WISC-R en persoonlijkheidstesten bij kinderen en jongeren. We stelden ook handelingsplannen op.

Daarna heb ik een jaar aan de Universiteit van Helsinki gestudeerd en het diploma Fins als tweede taal behaald. Ondertussen werkte ik in het Finse Basisonderwijs en de Volwasseneducatie.
Als leerkracht Fins als tweede taal. Aan vluchtelingen en jong volwassenen, vaak zonder ouders.
Dit in een voorstad van Helsinki met diverse problematieken. Ook werkte ik met mindervaliden en in een speciaal onderwijsklas. Ik gaf voorlichting op een middelbare school en ontwikkelde lesmaterialen voor de volwasseneducatie.


Hierna werkte ik in het Basisonderwijs in Rotterdam-Zuid en behaalde mijn PABO diploma. Om vervolgens voor een eigen groep te staan. Tijdens deze periode en de voorgaande twee perioden kwam ik regelmatig in aanraking met verlies- en rouwsituaties bij kinderen en jongeren. Sommige waren best heftig te noemen.

Ik heb 4 kinderen. Mijn derde kind is helaas overleden na een langdurig verblijf in een kinderziekenhuis. In die periode verbleven wij veel op de Intensive Care. Hierna ook met andere familieleden in andere ziekenhuizen. Je leert de harde realiteit van een ziekenhuis, met alle verlies- en rouw van heel dichtbij kennen.

Via een arts in het ziekenhuis kwam ik bij een kinderhospice terecht. Daar heb ik 5 jaar gewerkt met chronisch zieke kinderen. Ik heb er ook voorlichting gegeven aan vrijwilligers over de ontwikkeling bij het jonge kind. En heb van dichtbij mogen meemaken wat een chronische ziekte allemaal met zich meebrengt binnen een gezin. Psychosociaal, maar ook op andere terreinen. Waar ouders tegenaan lopen.

Ik wilde verder studeren en het werd Rouw- en verliesbegeleiding aan de Hogeschool Geesteswetenschappen Utrecht (HGU). Ik heb hier veel geleerd over de zingeving, maar ook de begeleiding van kinderen, jongeren, volwassenen en hun naasten, voor en na de dood. Het verhaal achter de zorgvraag analyseren. En er vooral te zijn en goed te luisteren zonder in te vullen. Dat persoonlijke spreekt mij heel erg aan.

Na deze opleiding ging ik bij het Rouwstation van Stichting Humanitas in Rotterdam werken. Daar werk ik nog steeds als begeleider van kinderen en jongeren bij rouw- en verliessituaties.

Naast diverse seminars over rouw en verlies bij kinderen en jongeren, wilde ik mij verdiepen in de zorgkant. Ik volg family centered care op de voet en heb zeer recent mijn opleiding bij ICPCN/stichting PAL afgerond over palliatieve zorg bij kinderen. Deze opleiding bestond uit diverse onderdelen: communiceren met kinderen in een palliatieve situatie, begeleiding rond het levenseinde. Ik heb o.a. een managementplan opgesteld voor kinderen, en hun naasten, in een palliatieve situatie.

Daarnaast heb ik nog extra erbij gestudeerd: pain assessment and management en perinatal palliative care. Hierbij kwamen ook de WHO richtlijnen omtrent chronische pijn bij kinderen aan bod.

Kinderen en jongeren in een verlies- en rouwsituatie verdienen speciale aandacht en begeleiding. Graag wil ik mijn steentje bijdragen aan dit begeleidingsproces, om problemen in de toekomst te voorkomen.

Je hoeft het niet alleen te doen.

Terug